گُولَه نَنَه تع کم دارم

گُولَه نَنَه تع کم دارم
بی اشتع چدَه غم دارم!
تع نَه گردم بجار و باغ
دیلم بی اشتع اِستَه داغ
چرایرا تاریکه شَوُون
بی اشتع اسَه دیلَه خونّ
هنی خونی مع را هَر شَو
ژنی مع نه یاده تع گَو
مع ویر وَری اشتع خُوندِه
ویرم آ اشتع دَخُونِده
خلِر چمع دیلی نشتَه
دَخنیسته کُو و پِشتَه
هَنی کَری ریزَه خُونی
رُوشُونیرَه، چِمان مُونی
سَسر چَده باهار داری
چِمَه داری، ربار داری
مع را گیریَه شیواری را
غُوشان مُونیر، بجاریرا
ژنی اَنگورّی شی غُوشه
اِستیرَه دیلی را تُوشَه
تاریکه شَو اشتع چرا
وینم خورشید آبُو مع را
پرای وقتی یاکو روشون
وقتی کَری تع خندو خون
ریزَه خونی کَری مع را
چَمَه کَه ویر دارم، سرا
بی اشتع زندگی هیچا
تع نَه رنگینا و چیچا
بی اشتع دیل، غمینَه پورّ
نِشایم آبِه تع کُو از دورّ
نشم تئواَ داری بنی
بجاری کو برای هنی
رباری مُونی نیل ژَنی
آفتاوی شیوار چیل ژَنی
دیلی غمون همه کشی
غمون آتشی دَکشی
بی اشتع استیمَه باژه
تع نه ی ما همه گُولواژه
همه آبیم تع نَه خندَه
غمون کَریم همه بندَه
اشتع سَسی وقتی مسیم
هنی زندگی دَرَسیم
ویرم برشی، مع نه جنگا
مع ویر برشی دیلم تنگا
اَسَرُون آبیم از زندَه
وینیم آتشیمَه کندَه
وشیم تع را دیلی لواَ
چدَه یادر دیلی نواَ!
بجاری مرزی کو نشم
غمی آتشی دَکشم
نشای، وینم اشتع دسی
هنی مسم اشتع سَسی:
«بشه بگرد نازه بَلَه
اَلان نشام از ام پَلَه
بَرام یندع نه شیم کَه
دیلی کو غمی مَدَکَه
شادی کَریم رَمَه رَمَه
وینیم کع غم دِه دَرَمه
اکَریم از دیلی کیلی
آفتاو پِرای چمع دیلی
لواَ کَری دار و دیار
همه سَوز آبیم از بجار
دفرسیر مع دیلی لواَ
وایر کع: بوا لِسَه زواَ
گلیم تع را چِمه شیوار
بَرشیم بَندون، نیا دیار
هیچی نمونی ناری کو
آویما کفنّه لاری کو
زَرَج آبیم دسته دسته
همه واین زواَ لی مسته
سیتان شی پَر کریم اوچ دِه
آگردیم آسمونی کوچ دِه
ویرایم، ویرایم نشیم زمین
وینیم کع غَمِن دَرَمین
دیلم خندونا و شادا
غمون کو دیلم آزادا
کیتاو آبیر مع را وینیم
اشته لواَ کو گول چینیم
اشتع چمون وقتی خونیم
دیلی کو از تع دَخونیم
مسیر چمع لواَ بی گَف
خشر آی کرده نیما سَف
تع کو حُوسنی ماشی وینیم
قدیمنَه تالشی وینیم
خُونیر تالشی، از وَشیم
کَه دیله کو بَندون بَرشیم
لیسَندون کو لَلَه ژنیم
تع نه دیلی غمی کنیم
ربار آبیم، را دَلکیم
روشون آبیم، سا دَلکیم
اشتع چمون نه کع وینیم
سنگون زومونی از زونیم
تاریخینا خشکه دارِن
ستارَه و ملکزارِن
همه تع نَه زُومون دارین
زندگی کُو نُوشُون دارین
کیجَه گلَه، ام چیلی کُو
هَه جور دریره دیلی کُو
چنگه پِچین کَرم هَنی
کواَ دَچین کَرم هَنی
اشتع بجاری حاصلَه
بی اشتع چمع پا کلَه
بی اشتع چمع دَس چَکَه
زندگی زمین بَلَکَه
بی اشتع آفتاو دِه نشتَه
شَوی ژَنده روزی کشتَه
اما زُونوم پرای مع را
خورشید آبی، شوُون چرا
زونوم کع مع تنخا نِنَه ی
خلَه دیلی پارَه پِنَه ی
شه ی ره و مندیره هَنی
اشتع سَس یا دِه دَخنی
تع نَه گَردم، دریا وینم
سَفَه سَفَه اِرع چینم
یادر همیشه روشُونَه
اشتع وجود سُوکلَه خُونَه
آفتاو پرا تع نَه یا دِه
بَرام از تاریکَه چا دِه
مع را هَنی دَستُون خُونی
دا اِستیمَه، مع نَه مُونی
چمع خیال، خواویرَه تع
چیل ژَندَه آفتاویرَه تع!
چیل ژَندَه آفتاویرَه تع!

25 خرداد 1394 برابر 15 ژوئَنِ 2015

پاسخ به نقاد موهوم «همواج»...